Het is alweer even geleden dat ik hier geschreven heb maar ik had niet echt inspiratie en heb het erg druk gehad. Ik ben net terug uit Bali waar ik heerlijk heb mogen vertoeven met mijn zus voor een super relax vakantie. Ieder jaar proberen we elkaar minstens 2 keer te zien en het leek ons een leuk idee om samen op vakantie te gaan ipv op langkawi te blijven. (aangezien zij alle excursies hier inmiddels ook al 5 keer heeft gedaan!). We besloten daarom om elkaar te ontmoeten op het vliegveld van kuala lumpur en saampies door te vliegen naar Bali.
Het was fantastisch om haar weer te zien (na 6 maanden) en we hebben op de vlucht heerlijk zitten beppen. We hadden een prachtig luxe hotel geboekt en toen we aankwamen werden we verwelkomt met een bloemenkrans en welkomsdrankje.
Onze kamer was hartstikke mooi en we hadden ook nog gedeeltelijk zeezicht.
Toen we het hotel hadden uitgezocht hadden we elkaar plechtig beloofd om niet in het hotel te eten, buiten het ontbijt wat inclusief was, om de kosten te drukken. Ik had op het internet gelezen dat je buiten het hotel voor een habbekrats kon eten. Na een lange douche bleken we toch minder puf te hebben dan gedacht en besloten daarom om voor 1 keer in de pizzeria van het hotel te eten.
Tijden het eten (wat helemaal geweldig was!) hadden we al meerder argumenten verzonnen waarom we niet buiten het hotel aten (we waren moe, het was donker en wisten niet waar we heen moesten, etc). Maar dit zou echt de enige keer blijven....
Toen we de volgende ochtend heerlijk fris aan ons (gigantische) ontbijt zaten zagen we een vrouw lopen met geweldig leuke slippers aan. Ik besloot om zo vrij te zijn om aan de vrouw te vragen waar ze die fantastische slippers (in de vorm van een slang om je enkels heen gewikkeld) vandaan had en dit bleek in een winkeltje in Kuta te zijn. (ongeveer 25 minuten van ons hotel vandaan). We besloten na het ontbijt om lekker op het strand te gaan liggen en na een uurtje bakken keken we elkaar aan en besloten om toch maar gelijk op zoek te gaan naar de slippers... (stel je voor dat ze weg zijn...of dat we ze niet gelijk kunnen vinden)
Onze nieuwe "slangen" slippers
Twee uur later waren we beide trotste eigenaar van een paar "slangen" slippers en zaten we weer in de taxi terug naar het hotel. Eenmaal in het hotel aangekomen werd ik een beetje misselijk van de honger. Mijn zus (en ik uiteindelijk ook) besloten dat ik een "flauwte" had en besloten daarom maar om in het hotel aan het zwembad te lunchen. (ik moest zo snel mogelijk eten...enz).
De rest van de dag hebben we heerlijk aan het zwembad gelegen en s'avonds zijn we aan de straatkant van ons hotel gaan eten. (waar je inderdaad lekker kon eten voor weinig).
De volgende dag besloten we om het gratis shuttlebusje te nemen naar een zuster hotel in het plaatsje Nusa Dua. Eenmaal aangekomen waren we blij dat we dit hotel niet geboekt hadden omdat het er allemaal erg stijf uitzag en veel rumoeriger was dan in ons hotel.
Omdat we geen resturantjes in de buurt konden vinden (nou ja we hebben even gekeken vanaf het strand en hadden geen zin om de 100 meter van het hotel terrein af te lopen) besloten we maar in dit hotel te eten. De prijzen lagen nog hoger dan in ons hotel maar we konden het gewoon op onze kamer laten zetten wat natuurlijk weer erg makkelijk was...
De volgende dag hebben we heerlijk aan het zwembad van ons eigen hotel doorgebracht en ook aan het zwembad geluncht. We hadden ons inmiddels een credo toegeeigend die we meerdere malen per dag gebruikten en dit luidde " omdat je het waard bent". (van een bekende reclame). En onze voornemens om goedkoop te eten waren ver te zoeken.
We hadden voor de vakantie het idee opgevat dat het een leuk idee zou zijn om beide een kleine tatoeage te laten zetten van een kompasje en besloten die avond naar een tattooshop te gaan om de afspraak te maken. Ik liet ons eigen ontwerpje zien en de afspraak en aanbetaling was gemaakt voor de dag dat we weg gingen. (je mag dan niet in de zon en niet zwemmen..)
Tijdens het eten smsde we heel stoer naar het thuisfront dat de afspraak gemaakt en we kregen gelijk smsjes terug met negatieve reacties. We besloten daarom om na het eten schoorvoetend terug te gaan naar de tattooshop en onze aanbetaling terug te halen...(wat zonder problemen ging, zullen ze wel gewend zijn!?!?)
De volgende dag hebben we een taxi gehuurd voor de dag en hebben we een eilandtoer gemaakt. Ik had deze al eerder gedaan en het is een ontzettend leuke dag. Eerst zijn we naar een zilversmid gegaan waar we allebei dezelfde ring hebben gekocht. (tja..geen tattoo, dan maar een ring). Hierna naar een houtsnijwerk gallerij waar ik wat maskertjes heb gekocht. (ze doen zoveel moeite om je alles te laten zien, kan toch niet zomaar weg gaan zonder iets te kopen?)
En hierna zijn we naar de prachtige rijstplateaus en een vulkaan geweest waar we hebben geluncht.
Het rijstplateau
Op de weg terug zijn we naar een koffieplantage gegaan waar we de beroemde kopi luwak in produktie hebben gezien. (de Luwak is een wezelachtig beestje wat de koffieboontjes eten en dan weer uitpoept wat de speciale koffie luwak maakt). De Luwak zag er een beetje boos uit op de foto maar wat wil je als je op de foto gaat en er gelijk een foto wordt gemaakt van je drol...
Uiteindelijk zijn we nog naar het leuke plaatsje Ubud geweest (waar we weer veel aankopen hebben gedaan, omdat we het waard zijn!).
De luwak Zijn product
De volgende dag hebben we weer heerlijk aan het zwembad gezeten en inmiddels waren we al zo vrij dat we na de lunch bij het zwembad een heerlijke bananesplit bestelde. (en rond een uur of 11 een cappucino). En smiddags zijn we naar een boekingskantoortje gegaan om een tripje te boeken naar het eilang Lembongan. We besloten voor het "fun"schip te gaan een volledige dag gevult met watersport activiteiten, een bezoek aan het eiland en een BBQ lunch aan boord.
Het snorkelen stelde helemaal niets voor en aangezien we geen types zijn om op een banaan te zitten, te kayaken of in een onderzeeer te zitten waren we snel uitgekeken. We konden ook een dorpstoer doen door het eiland heen maar wij zagen dit niet zo zitten in 36 graden. (verwende krengen zijn we). We besloten daarom om in het zwembadje te zwemmen van het resortje waar we werden gedropt. (er was geen strand!!). Terwijl we over de rand hingen te genieten van het prachtige uitzicht hoorde ik wat gesputter achter me en zag een japanse griet in het zwembad koppie onder gaan en bijna verdrinken. Ik zwom er naar toe (ja net zoals in baywatch alleen was ik er met 2 slagen en was het zwembad 1.60 diep en ik ben ongeveer 15 kilo dikker dan de gemiddelde baywatch chick) en ik kon haar zo op de trap hijssen waar ze hard hoestend werd geholpen door haar japanse vriend (die alles had zien gebeuren maar blijkbaar niet kon zwemmen..) Ik had mijn goede taak weer gedaan voor die dag...
De volgende paar dagen hebben we wederom bij het zwembad doorgebracht en hebben we een heerlijke gezichtsbehandeling bij de spa van het hotel. Dit was ook een ervaring om nooit te vergeten. Ik raakte lichtelijk in paniek toen we een masker kregen waar je hele gezicht werd ingepakt en je nog maar door een heel klein gaatje kon ademen door je neus. Maar je werd er tot op het bot verwend en toen we klaar waren zagen we er jaaaaaren jonger uit. (nou ja dat zeiden die grietjes van de spa...hahaha)
Helaas was onze vakantie bijna ten einde gekomen en namen we de laatste ochtend afscheid van onze heerlijke wafels bij het ontbijt en toen we uiteindelijk de rekening kregen bleek het allemaal best mee te vallen...(en we zijn het waard!)
We zijn naar kuala lumpur gevlogen om nog 1 dag en nacht door te brengen voordat ons avontuur eindigde. Uiteraard weer naar chinatown gegaan en een prachtige tas en riem gekocht voor weinig.
De taxi die we geregeld hadden om naar het vliegveld te gaan was niet echt een goede keuze geweest aangezien hij niet genoeg plek had voor mijn koffer en deze met een snelbinder op de achterbak gebonden werd, de airco het niet deed, hij gigantisch omreed en we even dachten dat hij onderweg een hartaanval kreeg omdat hij zulke rare hijgende geluiden aan het maken was.
Uiteindelijk ben ik jankend richting mijn gate vertrokken en is mijn zus naar Nederland vertrokken....
Misschien moeten we volgend jaar maar naar de malediven ofzo....omdat we het waard zijn!
